«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ اُ دَ] (مص مرکب)مورد اطمینان قرار گرفتن. وثوق و اطمینان بکسی پیدا شدن : از جملهء همه معتمدان و خدمتکاران اعتماد بر وی افتاد. (تاریخ بیهقی ص105).