«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) دست در گردن یکدیگر انداختن در حرب. (آنندراج) (منتهی الارب). دست در گردن یکدیگر انداختن در جنگ. (ناظم الاطباء). || ستم کردن بر کسی. || بقهر و باطل گرفتن از کسی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || دو دست بر زمین نهادن. || مجامعت کردن. || بیوکندن کسی را. (تاج المصادر بیهقی).