«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ عِرو، بمعنی کرانه و آنکه اهتمام امور نکند. (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || جِ عَراء، بمعنی جای و میدان که در آن چیزی پوشیده نشود و جز آن. || جِ عُری، بمعنی اسب بی زین. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به مفردهای کلمه شود.