«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ عَرج، بمعنی گلهء شتران بمقدار هشتاد عدد یا از هشتاد تا نود یا گلهء صدوپنجاه شتر و اندک بالای آن یا از پانصد تا یکهزار. (آنندراج). جِ عَرج و عِرج، بمعنی گلهء شتران. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). جِ عَرج، بمعنی گله ای از شتران حدود هشتاد شتر یا از هشتاد تا نود یا صدوپنجاه و کمی بیشتر یا از پانصد تا هزار شتر و مثل آن است که عروج (بالا رفتن) میکند و جمع دیگر آن عُروج است. (از اقرب الموارد).