اعراض نفسانی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ ضِ نَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کیفیاتی که عارض نفس شود بتبع انفعالاتی که او راست و آن شش حالت است: غضب، فزع، فرح، غم، هم، خجلت. شادیها، غمها، خشمها و خشنودیها و مانند آنها. (از یادداشت بخط مؤلف). و رجوع به اَعراض و ترکیبات آن شود.