«لغت نامه دهخدا»
[اَ رَ] (ع ن تف) فصیح تر. افصح. آن که بیان وی خوشتر باشد: و الصلاه و السلام علی سیدنا محمد افصح الخلق لساناً و اعربهم بیاناً. (دیباچهء المزهر سیوطی).
