«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) تنها رفتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). بتنهایی سیر کردن. (از اقرب الموارد). || بر اسب برهنه سوار شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). سوار شدن بر اسب برهنه. و منه قول القائل: «و نعروری ظهورالمهالک». (از اقرب الموارد). بر اسب بی زین سوار شدن. (یادداشت مؤلف). || بر امر زشت گردیدن. یقال: «اعروریت منه امراً قبیحاً»؛ ای رکبت. هذه نادره لان الافعیعال لم یأتِ متعدیاً الا فیها. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). مرتکب گردیدن و انجام دادن امر زشت. (از اقرب الموارد).