«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع ص، اِ) جِ عُزُل، مرد بی سلاح. (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و رجوع به عزل شود. || جِ اَعزَل، بمعنی آنکه یکی از استخوان سرینش شکسته و مرد بی سلاح و ابر بی باران و جز آن. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). و رجوع به اعزل شود.