«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) شریک نمودن کسی را در مقاسمت، پس گرفتن هر یک بهرهء خود را بعد تقسیم. (منتهی الارب) (آنندراج): اعزن فلاناً اعزاناً؛ شریک نمود فلان را در نصیب و بهره و سپس هر کس بهرهء خود را برد. (ناظم الاطباء). شریک ساختن کسی را در بهره و آنگاه هر یک نصیب خود را گرفتن. (از اقرب الموارد).