«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) خمیدن در رفتار از پیری. یقال: «اعسج الشیخ؛ ای مضی و تعوج کبراً». (منتهی الارب). اِعسِجاج. یقال: «اعسج الشیخ؛ مضی و تعوج کبراً». (متن اللغه) (از اقرب الموارد).