اعصر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ صُ] (ع اِ) جِ عَصر، عِصر، عُصر و عُصُر، بمعنی روزگار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). عُصور. اَعصار. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر