«لغت نامه دهخدا»
[اَ صِ مَ] (ع اِ) جِ عِصام، بند مشک و دوال که به وی بردارند مشک را و سرمه و جای باریک و یک طرف ذنب. (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).