اعضاء آلیه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ ءِ لی یَ / یِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) آنها اعضاء مرکبه را گویند که اسم کل به تنهایی بر جزء آن صادق نباشد. شیخ الرئیس در شفا گوید: بدان جهت آنها را اعضاءِ آلیه نامند که از آلات تنفس و تمام حرکات و افعال می باشند. مخالف اعضاءِ مفرده. (از بحر الجواهر). رجوع به اعضاء و اعضاءِ مفرده شود.