«لغت نامه دهخدا»
[اَ ءِ دِ مَ / مِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) هر عضوی که عمل عضو دیگر را کامل سازد. و خدمت این اعضاء یا جنبهء تهیه دارد که در این حال بر عمل اعضاء رئیسه تقدم دارند و آنرا منفعت نامند یا خدمت آنها جنبهء تأیید دارد که متأخر از عمل عضو رئیسه باشد و آنرا بطور اطلاق خدمت نامند. (از بحر الجواهر).