«لغت نامه دهخدا»
[اَ ضِ مَ] (ع اِ) جِ عَضم، بمعنی سرآماج و بیل گندم پاک کن که بصورت انگشتان سازند و جز آن. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). جِ عَضم، بمعنی چوب که سر آن پنجه دارد. (از اقرب الموارد).