«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) صاحب عِظاظ گردانیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء): اعظه الله؛ صاحب عظاظ گرداند خدا او را. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
