«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ عَلَف، خورش ستور. (منتهی الارب). جِ علف. خورشهای ستوران و جز آن. (آنندراج). جِ عَلَف، آنچه طعام چارپایان کنند. (از اقرب الموارد). عِلاف. عُلوفَه. و رجوع به کلمات مزبور شود.