«لغت نامه دهخدا»
[اَ مَ] (ع ن تف) آبادان تر. (ناظم الاطباء). معمورتر. آبادتر. عامرتر. (یادداشت بخط مؤلف): کان مجلس یوحنابن ماسویه اعمر مجلس کنت اراه بمدینه السلام لمتطبب او متکلم او متفلسف. (عیون الانباء ج1 ص75 س آخر). و بلادالهند اوسع من بلادالعین... و بلادالعین اعمر. (اخبارالصین و الهند ص26 س 2). || طویل العمرتر. دراززندگانی تر. - امثال: اعمر من ابن لسان الحمره. اعمر من ضب. اعمر من قرار. اعمر من معاذ. اعمر من نسر. اعمر من نصر.