اعمر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ مَ] (ع ن تف) آبادان تر. (ناظم الاطباء). معمورتر. آبادتر. عامرتر. (یادداشت بخط مؤلف): کان مجلس یوحنابن ماسویه اعمر مجلس کنت اراه بمدینه السلام لمتطبب او متکلم او متفلسف. (عیون الانباء ج1 ص75 س آخر). و بلادالهند اوسع من بلادالعین... و بلادالعین اعمر. (اخبارالصین و الهند ص26 س 2). || طویل العمرتر. دراززندگانی تر.
- امثال: اعمر من ابن لسان الحمره.
اعمر من ضب.
اعمر من قرار.
اعمر من معاذ.
اعمر من نسر.
اعمر من نصر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر