اعمی وش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ ما وَ] (ص مرکب) کورمانند؛ بسان کور. مانندهء نابینا :
توسن دلی و رایض تو قول لااله
اعمی وشی و قائد تو شرع مصطفی.
خاقانی.