«لغت نامه دهخدا»
[اَ نَ] (ع ص) عَنیف، بمعنی درشت و مقابل رفیق است، چنانکه «اوجل» بمعنی وَجِل است. «و انت بهز المشرفیه اعنف». (از ذیل اقرب الموارد).