اعنی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع فعل، حرف تفسیر) قصد میکنم و مراد میدارم. این صیغهء متکلم واحد است از «عنی، یعنی عنایه». (آنندراج) (غیاث اللغات). کلمهء فعل که در تفسیر و بیان چیزی استعمال می کنند. یعنی چنین قصد میکنم من. (ناظم الاطباء). آن میخواهم. آن خواهم که قصد میکنم. مرادم اینکه. این خواهم. میخواهم بگویم. مقصودم این است. از آن این میخواهم. میخواهم. قصد کرده ام. مراد من است. (یادداشت بخط مؤلف) :
از منزل شریعت رفتستی
وندرنهاده سر به بیابانی
اعنی که من جدا شوم از عامه
رایی دیگر بگیرم سامانی.ناصرخسرو.
سدیگر، هواهای شهرها، چون هوای ترکستان، سقلابستان و هندوستان و روم، اعنی شهرهای گرمسیر و سردسیر. (هدایه المتعلمین ربیع بن احمد الاخوینی النجاری). خواجهء دو سرا، اعنی محمد مصطفی (ص).