«لغت نامه دهخدا»
[اَعْ وُ] (ع اِ) جِ عود، بمعنی چوب و شاخه که از درخت قطع شده باشد و جز آن. (از اقرب الموارد). جِ عود. (المنجد). اعواد. عیدان. (اقرب الموارد). و رجوع به اعواد شود.