اعیاس

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) خشک گردیدن کشت. (ناظم الاطباء). تر نبودن در کشت: اعیس الزرع اعیاسا؛ لم یکن فیه رطب. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر