«لغت نامه دهخدا»
[اَ نِ مَ نَ بِ اَ فُ سِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) (اصطلاح فقه) اموالی را گویند که هرگاه در دست غاصب یا آنکه در حکم غاصب است، تلف شود، ملزم هست که در اموال مثلی، مثل آن و در اموال قیمی، قیمت آنرا بمالک بپردازد. (از تعریفات جرجانی).