«لغت نامه دهخدا»
[اَ یَ] (اِخ) ابن تمیم. در عقدالفرید چنین آمده: قالت عائشه: قتل الله مُذَمَّماً بسعیه علی عثمان ترید محمداً اخاها... و ساق الی اعین بن تمیم هواناً فی بیته... (از عقدالفرید ج 5 ص 52).