اغباء

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) اندک باریک شدن.(1)(ناظم الاطباء). اندک باریدن. (منتهی الارب) (آنندراج). باران اندک شدن آسمان. (تاج المصادر بیهقی). غبیه. باران اندک یا یک دفعه شدید باریدن. باریدن آسمان. (از اقرب الموارد): اغبت السماء اغباءً؛ انزلت الغبیه. (اقرب الموارد).
(1) - در فرهنگهای دیگر همه اندک باریدن معنی شده و بظاهر در ناظم الاطباء تصحیف روی داده است.