«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع ص، اِ) ج غِرّ. جوانان ناآزموده کار. مذکر و مؤنث در وی یکسان است. غره: مؤنث. (آنندراج) (منتهی الارب). جِ غِرّ، بمعنی جوان بی تجربه و الشابه کذلک یقال: «شاب غر و شابه غر و غره». (از اقرب الموارد). و رجوع به مفردات کلمه شود.