اغرای کردن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ کَ دَ] (مص مرکب)تحریض کردن. ترغیب نمودن. قوی دل گردانیدن : اغرای تمام کرده بود و کار ما را در چشم و دل ایشان سبک کرده و گفته که پای افشارید و هرچند مردم باید بفرستم. (تاریخ بیهقی ص 538). و رجوع به اغرا کردن و اغراء شود.