«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (اِ) تلفظ دیگر اغروق است بمعنی بار و بنه : و بر راه کوههای بامیان رفت به اغروغی که در حدود بغلان گذاشته بود. (جهانگشای جوینی).
