«لغت نامه دهخدا»
[اُ] (اِخ) طائفه ای از ترکمانان که در شمال دریاچهء ارال و حدود مصب رودهای سیحون و جیحون و دشت میان دریای ارال و خزر سکنی داشتند. و سپس جمعی از آنان را سامانیان در بلاد شمال ماوراءالنهر جای دادند و سلجوقیان عشیره ای از همین قبیله اند و همچنین ترکان عثمانی عشیرهء کوچکی از آنان اند.