«لغت نامه دهخدا»
[اَ غَص ص] (ع ن تف) نعت تفضیلی از غَصَص، بمعنی پرتر. مملوتر: لم یر فی الدنیا مدرس اغص باهله من مدرسه الشریف. (روضات الجنات ص 131).
