«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) دلیر گشتن بر سختی گرما و راه رفتن سپس سستی آوردن. یقال: «اغمرنی الحر». (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). فتور یافتن گرما آنگاه دلیر شدن و براه درآمدن: اغمرنی الحر؛ ای فتر فاجترأت علیه و رکبت الطریق. (از اقرب الموارد).