«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) فروگرفتن شهوت دل را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). فراگرفتن شهوت کسی را. (از اقرب الموارد). || گفته اند فروگرفتن و پوشیدن. (از اقرب الموارد). || بیهوش شدن هم گفته اند و به این معنی بصیغهء مجهول آید. یقال: اغین علی قلبه اغیانا. و منه: «انه لیغان علی قلبی حتی استغفرالله فی الیوم سبعین مره». و بهمین معانی با «ب» و «علی» نیز متعدی شود. یقال: «اغین بالرجل و علیه». (از اقرب الموارد). || پراکنده خاطر کردن وام کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و گفته اند: فراگرفتن شوریدگی دل کسی را. قیل احاط به الرین. (غیاث اللغات). || اصل اغانه بدون اعلال است بمعنی فروگرفتن ابر همهء آسمان را و پوشیدن آن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). فروگرفتن ابر همهء آسمان را و پوشیدن آن را. (ناظم الاطباء).