«لغت نامه دهخدا»
[اَ یَ] (ع ص) نرم و نازک اعضا. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || گردن کج کرده از نزاکت. (منتهی الارب) (آنندراج). اَغیَد در همهء معانی. (از اقرب الموارد). رجوع به اغید شود. || عیش اغیف؛ زیست فراخ با ناز و نعمت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). زندگی فراخ. (از اقرب الموارد). || شجر اغیف؛ شاخ نرم و نازک. (از اقرب الموارد): شجر اغیف و غیفانی؛ یمؤد. (اقرب الموارد).