افال

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع اِ) جِ اَفیل. شتران بچه که به سال یا زاید از آن درآمده و شتربچه از ماده جداشده. (آنندراج). جِ افیل، یعنی شتربچه که بسال دوم یا زاید از آن درآمده و شتربچهء از مادر جداشده. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). جِ افیل. شتر خرد. مؤنث آن: فیله. ج، اَفائل. (از اقرب الموارد). و رجوع به نشوءاللغه ص 82 شود.