«لغت نامه دهخدا»
[اَ فَنْ] (ع اِ) جِ اَفاه. (ناظم الاطباء). گوسپندان. اَفأَه یکیِ آن. (منتهی الارب). || ابری که ببارد و برود. (منتهی الارب). پاره های ابر. یکیِ آن افاه. (اقرب الموارد).
