افتاده بودن

«لغت نامه دهخدا»

[اُ دَ / دِ دَ] (مص مرکب)محذوف و ساقط و حذف شده بودن : و خطبهء بخارا بنام امیر نصربن احمد و بنام امیراسماعیل گفتند و نام یعقوب لیث از خطبه افتاده بود. (تاریخ بخارا). || واقع و حادث شده بودن. رخ داده بودن :
مرا کار افتاده بود آن زمان
زدم بانگ بر لشکر بدگمان.فردوسی.