«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) بربستن بر کسی باطل را. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). باطل بر کسی بربستن. (از اقرب الموارد). || کار کردن بخودرایی. (منتهی الارب) (آنندراج). برای خود کار کردن. (ناظم الاطباء). کار کردن برای خود. (از اقرب الموارد). || بناگاه مردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). ناگهانی مردن و بدین معنی بصیغه مجهول آید. یقال: افتئت فلان (مجهولا)؛ ای مات فجأه. (از اقرب الموارد).