«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) از خود کردن کاری را. || از خود آوردن سخن و رأی را و پیروی ناکردن در آن کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). کلام و رأی بنظر خود آوردن و در آن از کسی پیروی نکردن. (از اقرب الموارد).