افتخارالحجاب

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ رُلْ حُجْ جا] (اِخ)حاجبی بافضل و شاعری باذوق از شعرای آل سلجوق بوده است. عوفی آرد: السید الاجل کمال الدین افتخارالحجاب الحسین الحسنی الحاجب. آن حاجبی باپیشانی که نور دیدهء فضل و غرهء روی معانی بود. وقتی ضیاءالدین عبدالرافع بن فتح هروی که جهان فضل و آسمان هنر بود، بنزدیک او قطعه ای فرستاد و او در جواب ابیات زیر انشا کرد و فرستاد:
افضل مشرق، ضیاء دین که ز خامه
تیر فلک را گهر نثار فرستد
سوی عروسان بکر لفظ و معانی
خاطر او طوق و گوشوار فرستد
عقل ز ادراک هرچه عاجز ماند
زود بدان طبع هوشیار فرستد.
(از لباب الالباب چ نفیسی ص 545).