«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ رِ جَ] (اِخ) برادر امام برهان الدین محمد معروف بصدر جهان بود. این صدر جهان از جملهء اعاظم ملوک زمان بود. در سال 613 - 614 ه . ق. که سلطان محمد خوارزمشاه عازم حملهء به بغداد بود برای رعایت احتیاط صدر جهان و برادرش افتخار جهان و دو پسرش را از بخارا به خوارزم انتقال داد که مبادا در غیاب او سبب فتنه و فساد شوند و ایشان همچنان در خوارزم بودند تا بوقت آنکه ترکان خاتون مادر خوارزمشاه از خوف مغول مصمم گردید فرار کند. قبل از حرکت، صدر جهان و برادر و دو پسرش را با سایر ملوک اطراف که در خوارزم بود، همه را بکشت. (از تعلیقات قزوینی بر لباب الالباب ص 335). و رجوع به چهارمقاله و سیره جلال الدین منکبرنی شود.