افتدیدن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تِ دَ] (مص) خصومت کردن. (شرفنامهء منیری)(1). در بعضی فرهنگها افتد جنگ و خصومت نوشته است اقول آن افند با نون خواهد بود. (مؤید).
(1) - ظاهراً همان افندیدن است.