افتراع

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع مص) دوشیزگی ربودن. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج). بکارت دختر را بردن. (از اقرب الموارد). دوشیزگی دختر ببردن. (المصادر زوزنی). ازالهء بکارت. (یادداشت بخط مؤلف). || کنایه از شعر و قصیده بگفتن : در وصف این حال قصائد غرا و معانی عذراء اختراع و افتراع کردند. (ترجمهء تاریخ یمینی ص 48).