«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) افزون داشتن یکی را بر دیگری در فخر. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). کسی را بر کسی فخر نهادن. (تاج المصادر بیهقی). || فرزند نیکو آوردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).