افرع

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ] (اِخ) موضعی است نزدیک یمامه مر بنی نمیر را. (از معجم البلدان):
یسوقها ترعیه ذوعباءه
بما بین نقب فالحبیس فافرعا.
راعی (از معجم البلدان).