افره

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ / اُ فُرْ رَ] (ع اِ) سختی. (منتهی الارب) (آنندراج). شدت. (اقرب الموارد). شدت و سختی. (ناظم الاطباء).
- افره الحَرّ؛ سختی گرما و اول آن. (آنندراج) (منتهی الارب). سختی گرما. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). شدّت گرما و آغاز آن. (از اقرب الموارد). || آمیزش. (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). اختلاط. (از اقرب الموارد). || جماعت. || بلا. (ناظم الاطباء). این کلمه از مادهء فرر و افر هر دو آمده است.