«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (اِخ) همان آفریدون است. (شرفنامهء منیری). فریدون باشد و او پادشاهی بود و بعضی گویند افریدون نوح (ع) است و بعضی ذوالقرنین اعظم او را میدانند. (برهان) (آنندراج) (از مؤید). ابن الندیم در یک جا او را بنام افریدون بن اثفیان و جای دیگر افریدون بن گاواثفیان میخواند و در جای دیگر از کتاب الوزراء جهشیاری او را افریدون بن گاواثفیان بن افریدون بن اثفیان می نامد. (الفهرست). آفریدون. فریدن. پسر جمشید و از نژاد طهمورث دیوبند بود. بموجب روایات داستانی وی با کمک کاوهء آهنگر و دیگر افراد ملت که از ستمگری ضحاک بتنگ آمده بودند، به ضحاک حمله برد و او را بکشت و بر تخت پادشاهی نشست. او را سه پسر بود بنامهای سلم و تور و ایرج که ممالک وسیع خود را بین آنان تقسیم کرد. و رجوع به آفریدون و فریدون و نیز رجوع به سبک شناسی ج 2 و شرح احوال رودکی ص 722، 728، 751، 771، 1178 و مزدیسنا و تأثیر آن در ادب پارسی ص 511 و چهارمقالهء نظامی عروضی ص 171 و کامل ابن اثیر ج 1 ص 36 و حکمت اشراق ص 197 و 306 و تاریخ افضل ص 53 و التفهیم و فهرست آن و تاریخ سیستان ص 5 و 6 و 15 و مجمل التواریخ و فهرست آن شود : مهرگان آمد جشن ملک افریدونا آن کجا نام نکو بودش برمایونا.دقیقی. کمند رستم دستان نه بس باشد رکاب او چنان چون گرز افریدون نه بس مسمار و مرزاقش. منوچهری. سده جشن ملوک نامدار است ز افریدون و از جم یادگار است.منوچهری. پیشت آدم جان افریدون شفیع کز شرف کسریش مولا دیده ام.خاقانی. دست آهنگر مرا در مار ضحاکی کشید گنج افریدون چه سود اندر دل دانای من. خاقانی. ملک بر تخت افریدون نشسته دل اندر قبلهء جمشید بسته.نظامی. کجا جمشید و افریدون و ضحاک همه در خاک رفتند ای خوشا خاک.نظامی. کجاست گیوهء گیلی و تاج افریدون کجاست کاسهء اشبون و راح ریحانی. نظیری نیشابوری. - افریدون دولت؛ فریدون شأن و اقبال : افریدون دولتی عدو را در زندان آر و پای بربند.خاقانی.