«لغت نامه دهخدا»
[اَ سَ خوَدْ / خُدْ] (ص مرکب) افسارگسیخته. بلامانع. آنکه اختیارش بدست خودش باشد. || نوعی از راندن اسب. (یادداشت مؤلف). رجوع به افسار و فسار شود.