افسون مسیحا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نِ مَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از احیای موتی و استعمال آن بجای اعجاز از شوخیهای شعر است. (از بهار عجم) (آنندراج) :
با آن لب جان بخش اسیری که تو دانی
افسانهء افسون مسیحا نتوان گفت.
اسیری لاهیجی (از آنندراج).