افشاردن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ] (مص) شپلیدن. (از آنندراج). فشار دادن. (ناظم الاطباء) :
بمستی و بهشیاری بگاه خواب و بیداری
همی تا از منش پالان و افسارست افشارم.
سوزنی.
آرزو دارم که در آغوش تنگ آرم ترا
هرقدر افشرده ای دل را بیفشارم ترا.
؟ (از آنندراج).
|| منضغط کردن. || خلانیدن. || بزشتی و بیهوده سخن گفتن. (ناظم الاطباء).